koszyk
produkty 0
0 PLN

Ziołowe sposoby na stargane nerwy

Rośliny pomocne w dolegliwościach nerwowych

Melisa lekarska (melissa oficinalis)

Rodzina; jasnowate (Lamiaceae).

Ojczyzną melisy lekarskiej, nazywanej także rojownikiem lub cząbrkiem, jest wybrzeże Morza Śródziemnego i Azja Mniejsza, gdzie rośnie w zacienionych i wilgotnych miejscach.

Obecnie uprawia się ją w wielu krajach południowej i środkowej Europy.

Jest niewielką krzewinką o kanciastych, lekko owłosionych pędach, pokrytych karbowanymi, jasnozielonymi sercowatymi u nasady listkami.

Jej jasnożółte, a niekiedy niebieskawe , drobne kwiatki zakwitają na szczytach pędów  w kątach liści. Owockami są drobne , brunatne niełupki z wyraźnym, białym znaczkiem.

Cała roślina ma intensywny , cytrynowy zapach i gorzkawy, lekko cierpki smak.

Surowcem leczniczym i przyprawowym są liście melisy (Folium Melissae) zawierające olejek eteryczny, a w nim geraniol, linalol, cytronelol i cytral oraz garbniki, prowitaminę A, witaminę C, gorycze, żywice i inne związki.

Działają one rozkurczowo, uspokajająco, przeciwzapalnie oraz przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. Pobudzają także trawienie i zapobiegają wymiotom.

Już słynny arabski lekarz Avicenna, w X wieku uważał melisę za skuteczny lek wzmacniający i korzystny przy "melancholii".

W średniowiecznym polskim "Zielniku" słynnego zielarza Szymona Syreniusza czytamy, że melisa "serce smętne rozwesela, mdłe posila, a smutnym i melancholicznym myślom dobrze czyni".

Również we współczesnym lecznictwie używa się tej rośliny jako środka uspokajającego , przy bezsenności, migrenach, zawrotach głowy, nerwicy serca oraz jako środka rozkurczowego i ułatwiajacego trawienie w dolegliwościach przewodu pokarmowego, powstających często na tle nerwowym.

W kuichni melisa jest znakomitą namiastką naturalnej herbaty i w wielu kirajach jest powszechnie do niej dodawana. Świeże liście służą natomiast jako przyprawa do sałatek, a zwłaszcza do sałatek z pomidorów, twarogu oraz do wielu potraw mięsnych.